Thriller Archieven | Gewoon Iloon

Nu ben je van mij – Een eerste kennismaking met Lisa Regan

Ilona — Wed, 28 Jan 2026 05:00:00 +0000

Nu ben je van mij – Een eerste kennismaking met Lisa Regan
Ilona

Sorry, maar mijn thrillerfase is nog niet voorbij. Nu ben je van mij van Lisa Regan is het eerste deel van de Josie Quinn-serie en gelijk mijn kennismaking met deze auteur. Ik kan je vertellen dat de eerste indruk goed is…

‘Een wit laken wapperend aan de waslijn maakte dat haar zus haar niet meer kon zien. Ze was te dicht bij de bomen gekomen.

Uit het niets verscheen er een hand, die zich over haar mond klemde en haar gegil smoorde…’

Flaptekst

‘Alle inwoners van Denton zijn op zoek naar Isabelle Coleman, een tienermeisje dat al een week wordt vermist. Ook rechercheur Josie Quinn, die wegens haar schorsing eigenlijk thuis zou moeten zitten. Het enige wat de zoektocht tot dusver heeft opgeleverd, is Isabelles telefoon en de vondst van een ander meisje, June Spencer. Iedereen dacht dat June een jaar geleden van huis was weggelopen, maar nu is ze zwaar getraumatiseerd teruggevonden met Isabelles tongpiercing in haar mond.

June weigert met de politie te praten over wat haar is overkomen. Het enige wat Josie uit haar krijgt is een naam: Ramona. Niet omdat June die hardop heeft gezegd, maar omdat ze die met haar eigen bloed op de muur heeft geschreven. Dat is het startsein van een razend spannende klopjacht naar de dader in een zaak die veel duisterder is dan Josie ooit had kunnen vermoeden. Wie is Ramona? Weet zij wat er met June en Isabelle is gebeurd? En zijn er misschien nog meer meisjes in gevaar?’

Mijn mening

Op het moment ben ik heel erg aan het zoeken naar boeken die ik graag zou willen lezen. Toen ik aan mijn vriendinnetje Vera vroeg welk boek ik echt moest gaan lezen, kwam ze uit bij de Josie Quinn-serie van Lisa Regan. Zodoende ben ik het eerste deel, Nu ben je van mij, gaan lezen.

De thrillers die op dit moment uitkomen, lijken allemaal erg op elkaar. Er is een rechercheur en die gaat alle boekjes te buiten om een (moord)zaak op te lossen. Nu ben je van mij is hier geen uitzondering op. Vind ik dat erg? Nee, ik blijf nog steeds wel genieten van dit soort boeken. Wat ik wel jammer vind, is dat de boeken ook aan de buitenkant allemaal op elkaar lijken. Wel handig voor de verkoop, dat snap ik ook.

Het verhaal leest makkelijk weg en is daardoor voor iedereen toegankelijk. De hoofdstukken zijn kort en het tempo in het boek is hoog. Persoonlijk vind ik dat altijd erg fijn. De personages worden goed weggezet en we leren vooral Josie al vrij snel goed kennen.

Lisa Regan maakt het zichzelf wel moeilijk om het eerste deel van een lange serie al zo spannend te maken. Want spannend is het verhaal wel. Ze heeft de lat hoog gelegd, waarschijnlijk ook omdat ze de lezer nieuwsgierig wil maken naar haar andere delen. Dat is haar zeker gelukt kan ik je vertellen.

Nu ben je van mij van Lisa Regan is nog maar het eerste deel van de Josie Quinn-serie. Ik heb nog elf delen te gaan, dus hoef me voorlopig niet te vervelen. Is deze serie misschien ook iets voor jou?

Liefs!

Titel: Nu ben je van mij | Auteur: Lisa Regan | Uitgeverij: Boekerij | 336 pagina’s |

Nu ben je van mij – Een eerste kennismaking met Lisa Regan
Gewoon Iloon

Door het vuur – M.J. Arlidge is niet te stoppen

Ilona — Wed, 12 Nov 2025 05:00:00 +0000

Door het vuur – M.J. Arlidge is niet te stoppen
Ilona

Als je een lange tijd amper leest, is het zo ontzettend fijn om opeens weer helemaal op te gaan in een goed boek. Zo’n boek wat je niet aan de kant wil leggen, maar in één ruk uit wil lezen. Door het vuur van M.J. Arlidge is zo’n boek. Wat een thriller!

‘Hij stak zijn hand al in zijn jas om iets te pakken. Wat? Een ijzeren staaf? Een pistool? Het was te laat om weer in de rij te gaan staan. Te laat om te doen alsof ze zich had vergist. Dit soort verzet werd niet getolereerd.’

Flaptekst

‘Sinds ze ontslag heeft genomen bij de recherche van Southampton, probeert Helen Grace te ontdekken wie ze is nu ze niet langer achter criminelen aan hoeft te rennen. Maar als ze op een nacht getuige is van een aanval op een jonge vrouw, gaat ze er zonder na te denken op af. Als de vrouw na een korte worsteling in een busje verdwijnt, blijkt wat in eerste instantie een mishandeling leek onderdeel te zijn van iets veel groters en gruwelijkers.

In de haven van Southampton bereiden inspecteur Charlie Brooks en haar team zich voor om een grote crimineel in de kraag te vatten. De Rotterdamse vrachtwagenchauffeur zou op het punt staan de haven binnen te rijden met een dozijn illegale immigranten, maar tot Charlies grote frustratie blijkt zijn vrachtwagen leeg te zijn. Ze zijn er overduidelijk in geluisd en Charlie weet niet of ze het in zich heeft om de rest van het onderzoek te leiden. Is ze opgewassen tegen een anonieme bende die zich door niets en niemand in de weg laat staan om zijn handel te beschermen?’

Mijn mening

Ik blog nu al bijna zes jaar en ik heb al heel wat recensies geschreven over de Helen Grace-serie van M.J. Arlidge. Elke keer als ik een nieuw boek van deze serie in mijn handen heb dan ben ik bang dat het tegen gaat vallen, maar niets is minder waar.

Ik weet niet of de titels nog steeds te maken hebben met kinderliedjes (ik kan deze titel namelijk niet snel bij een kinderliedje plaatsen), maar dat het een verhaal van Arlidge is zie je meteen. Het omslag, de titel… alles wijst naar deze auteur. Heerlijk, die herkenning.

Na het twaalfde deel heb ik me even afgevraagd of we klaar waren met Helen Grace, omdat ze in dat deel stopt met haar baan bij de politie. Gelukkig was dit niet het geval. Maar dan? Helen Grace heeft geen baan, dus hoe kan een verhaal dan nog spannend blijven? Toch is het de schrijver meer dan gelukt.

In dit deel leren we Helen Grace van een andere kant kennen, maar zien we ook dat bloed kruipt waar het niet gaan kan. Een mooie combinatie, die ervoor zorgt dat de lezer nog steeds heel erg geboeid blijft.

Het verhaal over illegale immigranten is schrijnend, maar ook ontzettend spannend. Arlidge weet weer precies de juiste snaren te raken en houdt de lezer tot het einde weer in spanning. Ik heb ontzettend genoten van dit boek en baal zelfs dat ik het uit heb gelezen.

Door het vuur van M.J. Arlidge is weer erg sterk en ik raad je dan ook aan om dit boek te lezen. Mocht je nog niet bekend zijn met deze serie, ren dan meteen naar de bibliotheek/boekwinkel en begin zo snel mogelijk!

Liefs!

Titel: Door het vuur | Auteur: M.J. Arlidge | Uitgeverij: Boekerij | 464 pagina’s |

Door het vuur – M.J. Arlidge is niet te stoppen
Gewoon Iloon

Profiel M: Wat een thriller van Helen Fields

Ilona — Fri, 28 Feb 2025 05:00:00 +0000

Profiel M: Wat een thriller van Helen Fields
Ilona

Helen Fields is een van de weinige schrijvers die mij echt nog nooit teleurgesteld heeft. Haar boeken zijn ijzersterk en ik geniet er elke keer weer een beetje meer van. Ook Profiel M is weer een fenomenale thriller. Dit boek wil je lezen!

‘Hij haalde een schaar uit een diepe zak en knipte haar kleren open, eerst over haar borst en toen over haar armen en benen. Langzaam trok hij de stukken weg en liet ze op de vloer vallen.

Heel even, een minuut of een eeuwigheid, verloor Chloe het bewustzijn.’

Flaptekst

‘Midnight Jones werkt als analist en onderzoekt en beoordeelt geanonimiseerde psychologische profielen van mensen. Een prima baan, waarmee ze ook de zorg voor haar tweelingzus kan bekostigen. Op een dag stuit ze op een zogenaamd profiel M, waarbij M staat voor moordenaar.

Ze weet dat op haar bureau het profiel ligt van iemand die gevaarlijker is dan iedereen die ze ooit in haar leven is tegengekomen. Midnight weet waar een profiel M toe in staat is, zelfs nog voordat hij zijn eerste misdrijf heeft gepleegd. Wanneer de media kort daarop melden dat er een vrouw vermoord is, is er niemand die Midnight gelooft. Zij is er namelijk van overtuigd dat hij weer zal toeslaan. En heftiger deze keer…

Midnight Jones weet één ding zeker: zij is het volgende slachtoffer. Want profiel M heeft de jacht op haar geopend. Ze moet zijn ware identiteit boven water halen voordat het te laat is…’

Mijn mening

Profiel M is het derde deel in de Connie Woolwine-serie van Helen Fields. Connie Woolwine is forensisch psycholoog en helpt bijzondere moorden op te lossen. Deze keer wordt ze gebeld door Midnight Jones en ze is meteen nieuwsgierig…

De boeken van Helen Fields hebben hun eigen karakter. Een donkere omslag, de titel groot in beeld en een illustratie die verwijst naar het verhaal. Je ziet vanaf een afstand dat dit boek een thriller moet zijn.

Het verhaal is vanaf de eerste bladzijde spannend en moeilijk opzij te leggen. Helen Fields begint haar verhaal nog redelijk netjes, maar de moorden zijn behoorlijk luguber en heftig. We zijn ondertussen niets anders meer gewend van deze auteur. Tot op heden kan ik het allemaal nog goed aan gelukkig.

Midnight Jones is de hoofdpersoon in dit verhaal en ik vind haar een interessant personage. Ze is slim, ontzettend zorgzaam en volgt haar onderbuikgevoel. De keuzes die ze maakt zijn misschien niet altijd slim, maar wel logisch. Connie Woolwine wordt pas later in het verhaal betrokken bij deze moordzaak en dat geeft het verhaal iets extra’s.

Zoals ik al vaker heb gezegd, is Helen Fields echt een fantastische auteur. Haar verhalen zijn elke keer weer origineel, ze zorgt dat je als lezer betrokken blijft en haar boeken zijn redelijk makkelijk te lezen. Je moet wel een beetje van gruwelverhalen houden…

Profiel M is echt een aanrader, maar dat vind ik van alle boeken van Helen Fields. Ook deze keer heeft ze me zeker niet teleurgesteld. Zet dit boek maar op je lijstje!

Liefs!

Titel: Profiel M | Auteur: Helen Fields | Uitgeverij: Ambo|Anthos | 416 pagina’s |

Profiel M: Wat een thriller van Helen Fields
Gewoon Iloon

De laatste steen: Niet de beste thriller van Arlidge

Ilona — Wed, 19 Feb 2025 05:00:00 +0000

De laatste steen: Niet de beste thriller van Arlidge
Ilona

M.J. Arlidge is één van mijn favoriete schrijvers en normaal gesproken lees ik al zijn thrillers met enorm veel plezier. De laatste steen is een samenwerking met auteur Steph Broadribb en helaas ben ik over dit boek iets minder positief…

‘Het kan Hannah toch niet zijn? Een getuige heeft haar op het station gezien. De politie heeft gezegd dat ze is weggelopen. Ze kan hier niet liggen.

Ze kan niet dood zijn.’

Flaptekst

‘Als de White Cross Academy wordt gesloopt, komen er veel oud-leerlingen en -leraren kijken. De sloop legt meer bloot dan ze lief is. Als de kelder wordt geruimd, is de menigte getuige van de schokkende vondst van een menselijke schedel. Detective Jennie Whitmore, voormalig leerling van de academie, krijgt de zaak toegewezen. Dit wordt haar eerste grote moordonderzoek en er is geen ruimte voor fouten.

Het stoffelijk overschot wordt geïdentificeerd als Hannah Jennings, een populaire leerling die het moeilijk had op school en vermist raakte tijdens haar laatste jaar. Centraal in het onderzoek naar Hannahs dood staan haar vijf beste vrienden van vroeger, die de kelder gebruikten als uitvalsbasis voor hun fotografieclub. Jennie kende veel van de verdachten persoonlijk en ze is ervan overtuigd dat een van deze vijf weet wat er met de eigenzinnige Hannah is gebeurd. Terwijl Jennie diep begraven geheimen en leugens ontdekt, zitten de vijf verdachten allesbehalve op deze macabere reünie te wachten. En een van hen zou liever een moord begaan, dan te boeten voor de zonden van hun tienerjaren.’

Mijn mening

M.J. Arlidge heeft al heel wat boeken op zijn naam staan en zoekt nu de samenwerking met verschillende auteurs op. Het lijkt mij ontzettend moeilijk om een boek samen te schrijven, maar ik vind het wel heel leuk dat auteurs elkaar op zoeken. De laatste steen heeft hij samen met Steph Broadribb geschreven.

Het omslag van De laatste steen past wel bij alle andere boeken van Arlidge: de titel staat groot op de voorkant gedrukt, donker en duister. Van een afstand zou je dit boek kunnen herkennen. Slim natuurlijk, want Arlidge heeft ondertussen wel een naam opgebouwd.

Het boek heeft in totaal 352 pagina’s en daar draai ik mijn hand over het algemeen niet echt voor om, maar voor mijn gevoel had dit boek 1000 bladzijden en dat is niet echt een goed teken. Het verhaal bleef maar duren…

De laatste steen is een thriller, maar echt spannend heb ik het boek nooit gevonden. De hoofdpersoon werkt voor de politie en moet een zaak oplossen die dicht bij haar staat. Natuurlijk duurt het even voordat je als lezer weet wie de moord gepleegd heeft, maar echt verrassend is het uiteindelijk niet.

Ik vond de hoofdpersoon, Jennie, ook niet echt een pittige persoonlijkheid hebben en dat is voor mij vaak wel belangrijk in een verhaal. Haar band met het slachtoffer kwam eigenlijk veel meer naar voren in het boek dan de moordzaak zelf en dat klopte voor mijn gevoel niet helemaal. Ik heb het boek natuurlijk wel uitgelezen, want zo slecht was het dan ook weer niet.

De laatste steen van M.J. Arlidge en Steph Broadribb is niet het beste werk van Arlidge, maar wel prima om te lezen. Als je niet van bloederige of enge thrillers houdt dan is dit waarschijnlijk een prima boek voor je.

Liefs!

Titel: De laatste steen | Auteur: Arlidge & Broadribb | Uitgeverij: Boekerij| 352 pagina’s |

De laatste steen: Niet de beste thriller van Arlidge
Gewoon Iloon

Dwaalspoor – Robert Bryndza kan beter

Ilona — Fri, 06 Dec 2024 05:00:00 +0000

Dwaalspoor – Robert Bryndza kan beter
Ilona

Lezen gaat op het moment niet vanzelf. Normaal gesproken lees ik een boek per week, maar ik heb over Dwaalspoor van Robert Bryndza een maand gedaan. Dat zegt iets over mij, maar misschien ook wel iets over het boek.

‘Toen Janey Robert eindelijk durfde aan te kijken, was zijn hele gezicht veranderd. Hij zag er ineens uit als een hongerige wolf.’

Flaptekst

‘Toen Janey Macklin in 1988 verdween in een louche buurt van Londen werd na een vluchtig onderzoek haar zaak gesloten. Er was immers geen lichaam en er waren geen getuigen. Nu, dertig jaar later, is privédetective Kate Marshall door een true crime-podcast benaderd met de intrigerende vraag: wat als Janey vermoord was door Peter Conway, de beruchte Nine Elms-kannibaal? Het kan de lucratiefste klus uit Kates carrière worden, maar tegen welke prijs? Ze moet er een gruwelijk en ingewikkeld verleden voor opdiepen dat ze liever zou vergeten.

Terwijl Kate en haar partner Tristan King’s Cross afspeuren, stuurt iedere aanwijzing hen een andere richting op. De laatste persoon die Janey levend heeft gezien is al berecht, veroordeeld en vrijgesproken van de moord. Bovendien verkeert Peter Conway in slechte gezondheid.

Lukt het Tristan en Kate zich door clandestiene telefoontjes, tientallen jaren oude geheimen en verouderd DNA-bewijs heen te worstelen om de verdwijning van Janey op te lossen? Of blijft ze een van de talloze vermiste personen in Londen, voor altijd verloren in de tijd?’

Mijn mening

Ik heb bijna alle boeken van Robert Bryndza gelezen, want ik ben groot fan van deze auteur. Zijn boeken zijn erg herkenbaar, omdat hij een eigen stijl heeft ontwikkeld. Zijn naam staat in grote letters op het omslag en de titel bestaat (bijna) altijd uit twee woorden.

De titel Dwaalspoor past goed bij het verhaal, omdat Kate en Tristan inderdaad op een dwaalspoor worden gezet. Natuurlijk ga ik verder niets verklappen…

Het eerste boek in de Kate Marshall-serie, Zonder gezicht, vond ik niet fantastisch. Daarna werd deze serie eigenlijk alleen maar beter tot nu toe. Dwaalspoor vind ik namelijk niet het beste boek van Robert Bryndza.

Het verhaal zit redelijk goed in elkaar en alle personages zijn weer goed neergezet. Bryndza laat al zijn personages wel echt tot leven komen. Maar was deze thriller echt spannend? Ik vond van niet en dat heb ik gemist. Normaal gesproken wil ik blijven lezen, maar dit boek kon ik makkelijk naast me neerleggen. Dat is nooit een goed teken.

Mijn verwachting van een nieuwe Bryndza ligt best wel hoog, omdat zijn werk normaal gesproken altijd erg goed is. Eigenlijk weet je dan ook wel dat er een keer een boek zal zijn waar je minder enthousiast over bent. Is dit een slecht verhaal? Absoluut niet, maar ook niet het beste werk van de auteur.

Dwaalspoor van Robert Bryndza is een vermakelijke thriller, maar misschien iets minder goed dan dat je van hem gewend bent. Toch kijk ik uit naar het volgende deel in de Kate Marshall-serie, omdat ik weet dat ik daar vast weer van zal smullen.

Liefs!

Titel: Dwaalspoor | Auteur: Robert Bryndza | Uitgeverij: Boekerij | 352 pagina’s |

Dwaalspoor – Robert Bryndza kan beter
Gewoon Iloon

Het spel – J.D. Barker is waanzinnig goed

Ilona — Fri, 18 Oct 2024 04:00:00 +0000

Het spel – J.D. Barker is waanzinnig goed
Ilona

Ondertussen heb ik al heel wat boeken van J.D. Barker gelezen en hij blijft mij verbazen. Ik weet niet waar hij zijn inspiratie vandaan haalt en ik denk dat dat maar goed is ook. Het spel is weer erg sterk en zeker de moeite waard om te lezen.

‘Leun achterover, Brendan. Ontspan en herstel het contact met je partner. Geniet van je avond. Wij betalen je date. S&S.

Flaptekst

‘Abby en Brendan Hollander kampen met relatieproblemen en proberen hun huwelijk te redden door met een relatietherapeut te praten. Die adviseert hun de app Sugar & Spice uit te proberen, een seksueel getinte versie van het spel Doen, durven of de waarheid.

Het spel begint onschuldig en lijkt wonderen te doen voor hun relatie, maar de opdrachten worden steeds grimmiger. Het stel valt voor de geldprijzen die de app belooft en raken zo compleet in de ban van het spel. En dan begint het spel zich tegen hen te keren. Abby en Brendan komen in een zenuwslopende klopjacht terecht en het is nog maar de vraag of ze het er levend vanaf brengen.’

Mijn mening

J.D. Barker schrijft meestal verhalen die op zichzelf staan en toch hebben al zijn boeken een bepaald uiterlijk: donker, mysterieus en er staat altijd een afbeelding van een vrouw op het omslag. Daarnaast wordt voor elk boek hetzelfde lettertype gebruikt, voor de titel en voor de auteur. We houden van herkenbaarheid.

De titel, Het spel, past heel goed bij het boek, want er wordt een spel gespeeld met Brendan en Abby. De titel nodigt uit en maakt nieuwsgierig.

De afgelopen jaren heb ik veel vertelt over de boeken van Barker en ik word alleen maar enthousiaster, want deze man schrijft als geen ander. Het is soms een beetje beangstigend wat hij allemaal verzonnen krijgt en dat gevoel heb ik ook met Het spel.

Dit verhaal zit weer heel goed in elkaar en je wordt als lezer alle kanten op gestuurd. In elk hoofdstuk gebeurt wel wat en daardoor blijft het spannend. Het boek opzij leggen is soms erg moeilijk, want je wil weten wat er gaat gebeuren. Knap als je dit als schrijver voor elkaar krijgt.

De schrijfstijl van J.D. Barker is prettig. Het tempo ligt hoog, het taalgebruik is niet moeilijk en de hoofdstukken volgen elkaar snel op. De personages worden goed genoeg uitgewerkt en ook de bijpersonen zijn goed neergezet. De grote vraag blijft alleen…. wie zit er achter Het spel?

Het spel van J.D. Barker is een ijzersterke thriller. Niet te vergelijken met de thrillers van Helen Fields of M.J. Arlidge, maar absoluut net zo goed of misschien nog wel beter. Ben jij in voor een spelletje?

Liefs!

Titel: Het spel | Auteur: J.D. Barker | Uitgeverij: Boekerij| 432 pagina’s |

Het spel – J.D. Barker is waanzinnig goed
Gewoon Iloon

Bloedlijn – Angela Marsons wordt alsmaar beter

Ilona — Fri, 30 Aug 2024 04:00:00 +0000

Bloedlijn – Angela Marsons wordt alsmaar beter
Ilona

Schijndood, het vierde deel van de Kim Stone-serie heb ik in december 2023 gelezen. Het werd dus wel tijd om het vijfde deel op te pakken: Bloedlijn. Misschien wel het beste boek van Angela Marsons tot nu toe. Wil je weten waarom?

‘Ze slaakte een diepe zucht. “Laat die laatste zin maar zitten. Tenminste, voor een van jullie. Tijd om strootjes te trekken, want de meldkamer heeft een lichaam voor ons.” ‘

Flaptekst

‘Rechercheur Kim Stone wordt bij een slachtoffer geroepen dat met een enkele, precieze steek in het hart is vermoord. Alles wijst op een overval met fatale afloop. Niet lang daarna wordt er een maatschappelijk werker gevonden, die het slachtoffer was van zinloos geweld. Twee zaken die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben, maar Kims gevoel zegt haar dat er iets niet klopt.

Wanneer een lokale drugsverslaafde vermoord wordt aangetroffen met een identieke wond, weet Kim instinctief dat ze met dezelfde moordenaar te maken heeft. Maar met geen enkel bewijs dat de drie slachtoffers met elkaar verbindt, behalve de kille, berekenende aard van hun dood, zou dit wel eens haar moeilijkste zaak ooit kunnen zijn.’

Mijn mening

Op dit moment lees ik de ene thriller na de andere en ik vind het heerlijk. Het werd dus ook wel weer tijd om de Kim Stone-serie op te pakken van Angela Marsons. Bloedlijn is het vijfde deel en heeft dezelfde uitstraling als de andere delen: een donkere omslag waarop één voorwerp te zien is. In dit geval een roze stoel.

De titel past heel goed bij het boek, maar daar ga ik verder niet teveel over vertellen. Het zou zonde zijn als ik dingen zeg die je nu nog niet wilt weten. Als ik dit boek in een winkel zou zien liggen dan zou ik het absoluut oppakken.

In de eerste vier delen leren we Kim Stone al goed kennen en ook in dit vijfde deel zien we weer een ander stukje van haar persoonlijkheid. Ook haar teamleden, Dawson, Bryant en Stacey, leren we steeds beter kennen. Vooral Dawson krijgt iets meer podium deze keer.

Het verhaal heeft elke keer dezelfde opbouw: er is een moord gepleegd en die moet opgelost worden. Misschien niet origineel en verrassend, maar Angela Marsons zorgt er echt voor dat je je niet gaat vervelen. Bloedlijn vind ik, tot nu toe, het beste boek in deze serie. Angela Marsons lijkt steeds beter te worden.

Haar schrijfstijl is begrijpelijk en makkelijk en daarnaast ligt het tempo hoog. De hoofdstukken wisselen elkaar snel af en Angela wisselt af en toe ook van perspectief. Zo blijft het eigenlijk altijd wel spannend.

Bloedlijn van Angela Marsons is absoluut de moeite waard om te lezen. Persoonlijk zou ik starten met het eerste deel, Stille Schreeuw, maar de boeken zijn ook los van elkaar te lezen. Ben je een liefhebber van thrillers dan is dit een boek voor jou.

Liefs!

Titel: Bloedlijn | Auteur: Angela Marsons | Uitgeverij: Boekerij | 368 pagina’s |

Bloedlijn – Angela Marsons wordt alsmaar beter
Gewoon Iloon

De laatste die sterft – Helen Fields is weer ijzersterk

Ilona — Fri, 23 Aug 2024 04:00:00 +0000

De laatste die sterft – Helen Fields is weer ijzersterk
Ilona

De laatste die sterft is begin dit jaar uitgekomen, maar ik heb deze thriller van Helen Fields nu pas gelezen. Ik ben groot fan van deze auteur en alles wat zij schrijft is goed. Zo ook dit boek, maar het is niet mijn favoriet.

‘Zittend op mijn knieën haalde ik wat stenen weg, beducht voor een steenlawine en het gevaar vroegtijdig mijn eigen graf te graven. Haar lichaam lag in een van de spleten en was afgedekt met een paar grote keien en verder met schalie, kiezels en aarde.’

Flaptekst

‘Het gezin Clark is net verhuisd naar het afgelegen Isle of Mull, een eiland voor de kust van Schotland. Dan raakt de zeventienjarige Adriana vermist. Haar ouders zijn radeloos – de lokale bevolking ziet hen als indringers en de politie is onverschillig – en wenden zich tot privédetective Sadie Levesque om hun dochter te vinden.

Sadie is ontzettend goed in haar werk. Wanneer ze het lichaam van Adriana vindt in een grot, met een kroon van zeewier, beseft ze dat de zaak veel groter is dan ze in eerste instantie dacht. Ze duikt in de geheimen van het eiland, maar komt daardoor ook zelf dichter bij het gevaar. Want wat als Adriana niet de laatste was die stierf?’

Mijn mening

Helen Fields is vooral bekend van haar Callanach-serie en ik raad je zeker aan om deze fantastische serie te gaan lezen. De laatste die sterft is, tot nu toe, haar enige stand alone, maar het zou mij niet verbazen als ook hier nog een vervolg op komt. Laten we het hopen.

Haar boeken hebben een eigen stijl en je zal haar boeken altijd herkennen in een boekwinkel. De titel De laatste die sterft past goed bij het verhaal, maar wordt pas op het einde logisch.

Vanaf de eerste bladzijde leek het alsof ik het verhaal al gelezen had. Dat was niet het geval en ik weet ook niet waar dat gevoel vandaan kwam. Misschien heb ik een boek gelezen met een verhaal dat erop lijkt, maar ik ben er nog niet achter welk boek dat dan is geweest. Gek!

De laatste die sterft is weer een goed boek van Helen Fields. Deze auteur voldoet altijd aan mijn verwachtingen. Het is niet mijn favoriete boek van deze auteur, maar ik heb het zeker niet met tegenzin gelezen.

Het verhaal blijft heel lang spannend, omdat je geen idee hebt hoe het nou eigenlijk zit. Helen Fields stuurt de lezer constant een andere kant op en dat houdt het boek mysterieus en interessant. Uiteindelijk valt de puzzel natuurlijk in elkaar.

Helen Fields is al een paar jaar één van mijn favoriete auteurs en schrijft de beste thrillers. Ook De laatste die sterft is een bijzonder goed boek en kan zo op je tbr-lijstje. Op dit moment moet ik het even zonder Helen Fields doen, want ik heb alle boeken nu gelezen. Hopelijk verschijnt er binnenkort weer een pareltje.

Liefs!

Titel: De laatste die sterft | Auteur: Helen Fields | Uitgeverij: Ambo|Anthos | 400 pagina’s |

De laatste die sterft – Helen Fields is weer ijzersterk
Gewoon Iloon

Leef je nog? – Het twaalfde boek over Helen Grace

Ilona — Fri, 02 Aug 2024 04:00:00 +0000

Leef je nog? – Het twaalfde boek over Helen Grace
Ilona

Normaal gesproken lees ik in de zomer vooral feelgoodboeken: luchtig, grappig en precies wat je nodig hebt op vakantie. Dit jaar blijk ik toch liever een goede thriller te lezen. Leef je nog? is alweer het twaalfde deel van de Helen Grace-serie van M.J. Arlidge. Gaat deze serie ooit nog vervelen?

‘ “Ik zou je dolgraag helpen, maar we hebben gewoon geen plek.”

Naomi staarde naar de vrouw en was niet in staat tot zich te laten doordringen wat ze hoorde. “Maar dit is toch een daklozencentrum?” hield ze vol, terwijl ze haar angst in bedwang probeerde te houden.’

Flaptekst

‘Terwijl een vete tussen drugsbendes de stad in haar greep houdt, smeekt een wanhopige moeder inspecteur Helen Grace om haar tienerdochter te vinden. In eerste instantie lijkt het een eenvoudige zaak: een rebelse tiener die is weggelopen van huis. Zaak gesloten. Of toch niet?

Helen volgt haar instinct en richt, ondanks het nadrukkelijke verbod van haar chef, een onderzoeksteam op. Algauw ontdekt ze dat Naomi niet het enige meisje is dat wordt vermist. Hoe dichter Helen bij de waarheid komt, hoe harder haar onderzoek wordt tegengewerkt. Ze belandt in een web van corruptie, dat zich verder uitstrekt en veel dichterbij komt dan ze zich had kunnen voorstellen. Lukt het haar om de meisjes op tijd te redden?’

Mijn mening

Je herkent een boek van Arlidge van mijlenver, omdat ze allemaal dezelfde stijl en sfeer hebben. Leef je nog? wijkt daar niet natuurlijk niet van af. Ook de titel past bij de Helen Grace-serie, want die hebben allemaal een link naar een kinderliedje. De titel past ook goed bij het verhaal.

De Helen Grace-serie telt nu twaalf boeken en drie korte verhalen. Het is bijzonder wat M.J. Arlidge in acht jaar tijd neergezet heeft en ik kan je vertellen dat deze serie mij nog steeds niet aan het vervelen is. Ook Leef je nog? is weer een fijne thriller.

Wat moet je nog vertellen over een serie waar je al zoveel over geschreven hebt? Ik ga mijn best doen om nog iets nieuws te typen…

Leef je nog? is op zich geen gruwelijke thriller en dat is ook wel eens fijn. Ook ben je niet het hele boek op zoek naar de dader, want die is Helen Grace al snel op het spoor. Toch is het boek spannend, want je weet niet of Naomi het zal overleven en je weet ook niet of Helen Grace de dader te pakken krijgt. Het boek was weer binnen 48 uur uit, dus je blijft tot het laatste moment geboeid als lezer.

M.J. Arlidge krijgt het voor elkaar om elke keer weer een nieuw en origineel verhaal te bedenken. Als je denkt dat je ongeveer alles wel gelezen hebt dan verrast hij je weer. Natuurlijk blijft de rode draad hetzelfde, maar elke keer weer in een nieuw jasje. Zijn manier van schrijven maakt ook dat het interessant blijft. Hij wisselt regelmatig van perspectief en houdt het tempo in het verhaal hoog.

Ook het twaalfde deel, Leef je nog?, in de Helen Grace-serie is een thriller om je in onder te dompelen. Ik zou altijd aanraden om bij het eerste deel (Iene, miene, mutte) te beginnen, maar de delen zijn ook prima apart te lezen. Ik wacht ondertussen braaf op boek nummer 13.

Liefs!

Titel: Leef je nog? | Auteur: M.J. Arlidge | Uitgeverij: Boekerij | 464 pagina’s |

Leef je nog? – Het twaalfde boek over Helen Grace
Gewoon Iloon

De kliniek: Helen Fields is weer fenomenaal

Ilona — Fri, 26 Jul 2024 04:00:00 +0000

De kliniek: Helen Fields is weer fenomenaal
Ilona

Op vakantie wil ik vaak wachten met recensies schrijven totdat ik weer thuis ben, maar De kliniek van Helen Fields heeft mijn leesdip in één keer weggejaagd en nu wil ik zelfs graag over dit boek schrijven. Dit verhaal wil je lezen!

‘En op dat moment was Connies vermogen om dat werk te doen, haar gave om mensen te lezen, alles voor haar. Het enige wat tussen haar en Tara’s baby lag, was een instelling vol veroordeelde seriemoordenaars en psychopaten.’

Flaptekst

‘Op de gesloten afdeling van een extra beveiligde inrichting voor geesteszieke criminelen doorsnijdt een schreeuw de stilte van de nacht. De volgende ochtend wordt het lichaam van een verpleegkundige gevonden en blijkt haar dochtertje ontvoerd. De tijd dringt, want het kleine meisje kan maar een paar dagen overleven zonder medische zorg.

Forensisch psycholoog dr. Connie Woolwine staat bekend om haar vermogen zich in te leven in de psyche van moordenaars, en om haar goede daderprofielen. Nu moet ze als psychiater undercover gaan tussen de gevaarlijkste mannen ter wereld en haar unieke talent gebruiken om het meisje te vinden voordat het te laat is…’

Mijn mening

Zoals altijd zien de boeken van Helen Fields eruit als echte thrillers. De titel maakt nieuwsgierig en het omslag is duister. De titel is misschien niet origineel bedacht, maar toch vind ik hem erg goed. Waarschijnlijk omdat het veel vertelt over het boek en eigenlijk ook nog helemaal niets.

Helen Fields is bekend van haar fantastische Callanach-serie. Ondertussen heeft ze al tien boeken geschreven en haar elfde boek moet nog vertaald worden. Haar thrillers zijn eng, spannend, bizar en ongelooflijk goed. Mocht je haar nog niet kennen dan raad ik je aan om snel een boek van haar op te pakken. (Ja, ik ben groot fan.)

De kliniek van Helen Fields is vanaf de eerste pagina spannend. Er komen meerdere seriemoordenaars in dit verhaal naar voren en hun verhalen worden bijzonder gedetailleerd beschreven. Om te gruwelen, maar toch blijf je als lezer lezen. Daarnaast ben je als lezer ook constant aan het zoeken naar de daadwerkelijke dader, maar de schrijver weet hoe ze dat lang verborgen moet houden.

Ik hoef je niet te vertellen dat deze auteur weet hoe ze een boek moet schrijven. Mike vond het op een gegeven moment vervelend worden dat ik alleen maar zat te lezen. Ik wilde gewoon niet stoppen, terwijl ik op het moment eigenlijk (te) weinig lees. Het verhaal blijft constant spannend en het tempo is erg hoog. Ik houd ervan.

Zijn er dan geen negatieve punten te benoemen? Nee, sorry. Ik kan alleen zeggen dat het boek veel te snel uit was en dat ik nu alweer uitkijk naar haar volgende verhaal in deze Conny Woolwine-serie. Als je van thrillers houdt dan weet ik zeker dat je van dit verhaal gaat smullen.

Ik heb genoten van De kliniek van Helen Fields. Misschien vind je mij te enthousiast, maar dat ben ik ook echt. Ik lees vaak goede thrillers, maar ik vond dit boek uitzonderlijk. Misschien ook iets voor jou?

Liefs!

Titel: De kliniek | Auteur: Helen Fields | Uitgeverij: Ambo|Anthos| 432 pagina’s |

De kliniek: Helen Fields is weer fenomenaal
Gewoon Iloon