Ook september is voorbijgevlogen en oktober staat alweer voor de deur. Drie keer knipperen met je ogen en er is weer een heel jaar voorbij. Soms vind ik dat best ingewikkeld. Ik heb regelmatig het gevoel dat het leven voorbijvliegt en dat ik alweer bezig ben met wat er straks komt, in plaats van met wat er nu is. Is dat herkenbaar?
Elke maandag ben ik alweer bezig met het weekend dat komen gaat en na elke vakantie wil ik de volgende het liefst al helemaal gepland hebben. Waarom heb ik toch zo de neiging om in de toekomst te leven? En waarom lukt het me soms niet om gewoon te genieten van wat er nu is?
Begrijp me niet verkeerd, want ik vind het heerlijk om iets te hebben om naar uit te kijken. Ik ben nu bijvoorbeeld al bezig met het plannen van een vakantie voor volgend najaar en alleen die voorpret vind ik al ontzettend leuk. Ook tijdens een drukke werkweek geeft het me rust als ik weet dat er een rustig weekend voor de deur staat.
Aan de andere kant wil ik niet vergeten dat ik nu leef en helemaal niet weet hoe volgend jaar eruitziet. De dagen die achter me liggen, kan ik niet opnieuw doen en de dagen die komen gaan, zijn me nog niet gegeven. Uiteindelijk heb ik alleen vandaag. En juist van die doodgewone dagen wil ik ook proberen te genieten. Maar hoe doe je dat eigenlijk?
Ik heb ooit met mezelf afgesproken om iedere dag iets leuks voor mezelf te doen. Hoe druk de dag ook was en hoe vol mijn agenda ook stond, er moest altijd een klein Ilona-momentje worden ingelast. Ik weet nog dat me dat destijds best goed afging, maar ergens ben ik die afspraak met mezelf uit het oog verloren.
Misschien is het tijd om die afspraak opnieuw te maken. Iedere dag wil ik minstens één moment bewust iets doen waar ik zelf blij van word. Dat hoeft helemaal niet groots of bijzonder te zijn. Het kan zo simpel zijn als op de bank kruipen met een goed boek, een wandeling maken of een aflevering van een fijne serie kijken.
De tijd vliegt en volgens mij is het onmogelijk om ervoor te zorgen dat het leven ineens minder snel lijkt te gaan. De dagen blijven komen en voor je het weet is er weer een week, een maand of zelfs een jaar voorbij. Daar hebben we simpelweg geen invloed op. Waar we misschien wel invloed op hebben, is hoe we met die tijd omgaan. Wat vaker stilstaan bij het moment, niet altijd alweer bezig zijn met morgen en bewust beseffen: dit is mijn leven, dit gebeurt nu. Misschien gaat de tijd daar niet langzamer van, maar voelt het wel alsof ik hem iets minder gedachteloos voorbij laat gaan.
Even een andere blog dan je van mij gewend bent, maar wel over een onderwerp waar ik regelmatig over nadenk. Want hoe fijn ik het ook vind om vooruit te kijken, ik wil niet vergeten om ook te genieten van alles wat er vandaag al is.
Wat doe jij om wat bewuster van de dag te genieten? Ik ben heel benieuwd en hoor het graag!
Liefs!
2 reacties
Mooie blog, herkenbaar, lastig soms ook.
Ik ben na mijn ziekte zeker bewuster geworden van het ‘nu’ maar het blijft lastig om iedere dag dit bewustzijn te hebben om te genieten. Het vliegt inderdaad voorbij en ik betrap mezelf erop dat je ook ‘toekomstplannen’ maakt. Dit is ook goed, menselijk, maar hoe je dat allemaal beleeft en hoe je geniet dat is natuurlijk voor iedereen anders.
Ik kan genieten van een leuke aankoop, een mooie dag met vrienden, familie. Lekker eten of een goeie film. Ook van werk, een grappige opmerking van een leerling of collega.
Yesterday is history
Tomorrow is a mystery
Today is a gift
Enjoy it 😉