Mijn beste vriendinnetje Judith roept al jaren dat ik een boek van Karen Swan moet gaan lezen. Ik luister niet zo heel erg goed en heb het daarom veel te lang uitgesteld. Een paar weken geleden besloot ik toch eens naar haar te luisteren en zette Een jaar om nooit te vergeten op mijn e-reader. Had ik maar eerder naar Juud geluisterd…
Flaptekst
‘Cassie is veel te jong getrouwd met haar eerste serieuze vriendje. Tien jaar later laat hij haar bedrogen en gebroken achter. Met haar huwelijk in duigen en zonder carrière of eigen huis, zal ze opnieuw moeten uitvinden waar ze thuishoort. Ze besluit zichzelf een jaar te geven om erachter te komen wie ze eigenlijk is.
Wat volgt is een jaar vol ontdekkingen. Cassie neemt afscheid van haar beschermde leven op het Schotse platteland en besluit haar beste vriendinnen op te zoeken, die elk in een wereldstad wonen. Ze verruilt haar kaplaarzen en de fazantenjacht voor de modewereld in New York, het artistieke en culinaire leven in Parijs, en uiteindelijk het Engelse stadsleven in Londen. In elke stad onderzoekt ze of ze daar het leven vindt dat ooit voor haar was weggelegd. Inclusief de man die misschien altijd al de ware was…’
‘Ze hadden de hele weg naar het vliegveld gekibbeld, maar er was geen echte conclusie uit gekomen, want niemand, zelfs Cassie niet, wist wat voor soort leven ze zou willen leiden, laat staan waar.
Uiteindelijk sloten ze een compromis. Ze zouden gaan delen, net zoals hun moeders hun vroeger hadden geleerd.’
Mijn mening
Op de een of andere manier hebben de boeken van Karen Swan mij nooit getrokken. Ik kan niet zo goed uitleggen waarom niet. Ook het enthousiasme van Judith werkte niet erg aanstekelijk. Nu ik na jaren eindelijk overstag ben gegaan, heb ik enorm veel spijt. Wat is Een jaar om nooit te vergeten een heerlijk boek.
Mijn verwachting was dat de boeken van Karen Swan wat zwaardere romans zouden zijn, maar dat is Een jaar om nooit te vergeten dus helemaal niet. We kunnen het beter onder het kopje feelgoodromans plaatsen en laat ik daar nou net van houden.
De schrijfstijl van Karen Swan is erg prettig. Geen moeilijke woorden of zinnen, het tempo van het verhaal ligt hoog en de hoofdstukken zijn niet enorm lang. Het verhaal wordt luchtig geschreven en er is genoeg ruimte voor humor. Ik heb regelmatig zitten grinniken of hardop gelachen.
Ik vond alle personages in het verhaal enorm leuk. Cassie, Kelly, Suzy, Bas en Henry zou ik zo toe willen voegen aan mijn vriendenkring. De personages zijn goed uitgewerkt en hebben allemaal een duidelijke functie. Fijn als hier goed over nagedacht is.
Mocht je deze lente op zoek zijn naar een fijne feelgoodroman, dan raad ik Een jaar om nooit te vergeten ontzettend aan. Juud heeft mij alweer een nieuwe leestip gegeven, dus ik denk dat ik nu maar meteen braaf luister.
Liefs!
Eén reactie
Hahaha, weereen bevestiging dat ik altijd gelijk heb en je altijd naar me moet luisteren 😉
Nee hoor, fijn dat je van het boek genoten hebt. Ik hoop dat je haar andere boeken net zo mooi vindt. ❤️